„Planowanie odnowy i rozwoju miasta, oparte na partycypacji społecznej, znalazło szczególny wyraz w dyskusjach, postulatach i postanowieniach konferencji ONZ w Rio de Janeiro w roku 1992, jak i w Istambule w roku 1996 (Habitat II). Temat partycypacji społecznej w procesie kształtowania ludzkiego osadnictwa pojawia się również w agendach licznie organizowanych przez ONZ konferencji dotyczących praw człowieka i praw kobiet. Pojęcie partycypacji uległo tam rozszerzeniu od pierwotnego sensu jako „współuczestnictwo w decyzjach” poprzez „współudział w konkretnych działaniach”, aż do akcentowania jej jako elementu prowadzącego do samorządności. W ten sposób partycypacja stanowi dziś pojęcie opisujące sposób działania opartego na współdecydowaniu, współuczestniczeniu w działaniach i – ostatecznie – współrządzeniu. Oznacza to, że na drodze partycypacji społeczność przejmuje współodpowiedzialność za kształt swego środowiska i swój rozwój.”
Podręcznik rewitalizacji, Zasady, procedury i metody działania współczesnych procesów rewitalizacji, Warszawa 2003.