http://www.starogard.pl/pl/dokumenty/main_page Królewskie miasto BIP
Strona domowa Dodaj do ulubionych
dla inwestora
dla turysty
dla mieszkańca
Urząd Miasta
› Historia miasta
› Zabytki
› Znani starogardzianie
› Atrakcje, okolice Starogardu
› Trasa turystyczna
› Ze Starogardu w cztery
› Informacja turystyczna
› Plan miasta
› Wydawnictwa do pobrania
› Gastronomia
› Noclegi
› IV Kongres Kociewski
› Amazonka 2010 i 2014
› Kalendarz imprez
 
 
Start dla turysty Zabytki

Zabytki:

 
ilustracja Fragmenty murów obronnych
Najlepiej zachowane od strony północno-zachodniej. Osiąga wysokość do 5 metrów, przy szerokości muru sięgającą prawie 2 metrów.
Na przełomie lat 1309-1310, na polecenie wielkiego mistrza krzyżackiego, Teodot z Florencji przystąpił do prac nad przebudową dawnej wsi Starogard w miasto – twierdzę. Od około 1313 do 1320 roku zaczął otaczać 8,4 hektarowy teren zewnętrznym murem obronnym, posadowionym na fundamencie kamiennym, z bastionami w narożnikach i fosą. Potem rozpoczęto budowę bram z basztami, które ukończono w latach 1338-1340.


Baszta Książęca (Narożna)

Największa z obecnie zachowanych w Starogardzie i zapewne najstarsza. Fundamenty mogą pamiętać wcześniejszą strażnicę książąt gdańsko-pomorskich lub starszą jeszcze czatownię, co tłumaczyło jej historyczną nazwę.

ilustracja



ilustracja Baszta Gdańska (Szewska)
Powstała około 1325 roku. Najlepiej zachowany obiekt gotyckiej architektury obronnej miasta, stojąca nad kanałem Wierzycy – dawniej fosy. Historycznie baszta pełniła służyła do obrony i strzegła bezpieczeństwa wjazdu do miasta przez Bramę Gdańską, z czasem zmianie uległa jej funkcja na obserwacyjno-obronną, w późniejszych latach znajdowało się w niej więzienie.


Fara p.w. św. Mateusza
Najstarszy zachowany kościół w mieście, jej początki sięgają, gdy powstała osada nad Wierzycą (XIV w.). Pierwotnie miała kształt odpowiadający obecnemu prezbiterium. Krzyżacy rozbudowali kościół, włączając w zwartą architektonicznie bryłę potężny korpus nawowy. Rozplanowano go na osi wschód-zachód w symetrycznym układzie trzech naw rozdzielonych filarami. Zachowane gwieździste sklepienie gotyckie w nawach.
ilustracja
Jako nieliczna ze świątyń miejskich na
Pomorzu, starogardzka fara otrzymała układ bazylikowych.
Kościół aż do XVIII wieku otaczał cmentarz. Zachowały się charakterystyczne okrągłe wgłębienia w cegłach zewnętrznego muru, pochodzące z czasów krzesania ognia na potrzeby kultowe. Od południa umieszczono w XIX wieku kamienną tablicę epitafijną, która wyobraża postać zmarłego w 1483 roku starosty starogardzkiego i wojewody pomorskiego, Fabiana Legendorfa-Mgowskiego. Nad kruchtą południową w 1999 roku znalazła się replika najstarszej rzeźby spośród zabytków średniowiecznej snycerki pomorskiej – tzw. „Chrystus Starogardzki. Oryginał datowany na ok. 1320 r. znajduje się obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Peplinie. W południowej kruchcie jest kamienna kropielnica, którą jak głosi legenda wykuto z ogromnego posągu bóstwa słowiańskiego Swaroga. W kościele znajduje się wielki fresk „Sąd Ostateczny” z około XV w., odkryty dopiero w 1957 roku.


ilustracja Baszta Młyńska (Tczewska)
Jest rekonstrukcją dawnych umocnień. Na kamiennych fundamentach osadzona została w pierwszej ćwierci XIV wieku. Dzięki prywatnemu właścicielowi w 1986 roku odtworzona została szachulcowa konstrukcja jej górnej kondygnacji oraz nakrycie dachowe. Dzisiaj wraz z odcinkiem narożnym murów obronnych stanowi urokliwy fragment średniowiecznej panoramy miasta.


Kościół św. Katarzyny
W północno-wschodnim narożniku stargardzkiego Rynku usytuowany jest kościół św. Katarzyny z częściowo zachowanym autentycznym wystrojem wnętrza. Ta trójnawowa świątynia wzniesiona została w roku 1802 na fundamentach średniowiecznego kościoła, użytkowanego od roku 1577 przez luteran. Przebudowana w roku 1873 wieża kościoła św. Katarzyny jest najwyższym obiektem w starej części miasta i stanowi dobry punkt orientacyjny podczas wędrówek po Starogardzie.
ilustracja


ilustracja Rynek
Ta część dzisiejszego Starogardu stanowi najstarszy fragment miasta. Po tej stronie Wierzycy istniał ongiś folwark i wieś należąca do Piotra Święcy. Odkąd w 1305 roku ten teren wykupili Krzyżacy, wkrótce przystąpili do wytyczenia obszaru pod zabudowę osady warownej. Pracami budowlanymi kierował Teodot z Florencji, któremu Starogard zawdzięcza ukształtowanie przestrzenne z regularną siecią ulic rozchodzących się od centralnie położonego kwadratowego rynku, który wyznaczony kwadratem 107x107 m – przewyższa obszarem Rynek Starego Miasta w Warszawie. Pośrodku rynku znajduję ratusz. W sierpniu 1792 roku całkowicie wypaliła się, głównie drewniana, zabudowa.


Ratusz
Posadowiony został na fundamentach gotyckich, pozostałości dawnego ratusza zniszczonego w pożarze 1484 roku i przebudowanego w XVIII wieku po zniszczeniach wojny szwedzkiej. Obecny pochodzący z początków XIX wieku, na fundamentach gotyckich, przebudowany ostatecznie w 1893 roku.
ilustracja


ilustracja Kamienice
Posadowione na średniowiecznych fundamentach i piwnicach – zasadniczo pochodzą z XIX i XX wieku.


Młyn i pałac Wiecherta
Tradycje młynarstwa w Starogardzie sięgają 1283 roku, kiedy to wzmiankuje się o istnieniu tutaj młyna wodnego. W 1871 roku nabył go Franciszek Wiechert przekształcając w wielkie przedsiębiorstwo rodzinne.
Eklektyczny pałacyk o wysmakowanych formach zdobniczych, pochodzący z 1893 roku, kiedy to został przebudowany na cele reprezentacyjne rodu Wiechertów.
ilustracja


ilustracja Stado Ogierów
Zwarty kompleks zabudowań składający się z blisko 50 budynków zajmujących obszar 23 ha, wzniesionych w latach 1890-1896 z czerwonej cegły w neogotyckim stylu. Organizowane są tutaj aukcje hodowlane oraz zawody hippiczne. Możliwość obejrzenia kolekcji unikalnych powozów i uprzęży końskich, czy uprawiania jazdy konnej. Okoliczne plenery oraz konie z PSO wykorzystał Aleksander Ford w realizacji swego filmu „Krzyżacy” w 1959 roku.


Kościół św. Wojciecha
Zbudowany został w latach 1934-1939 według projektu Kazimierza Ulatowskiego. Inicjatywa budowy tej świątyni pochodziła od ks. Henryka Szumana, zasłużonego kapłana i ofiarnego działacza charytatywnego.  
ilustracja


ilustracja Biblioteka Miejska im. Bernarda Sychty
Neogotycki budynek zbudowany pod koniec XIX w. Przed I wojną światową kasyno oficerskie pułku artylerii polowej. W latach 1926-1939 siedziba kasyna oficerskiego 2. pułku Szwoleżerów Rokitniańskich.


Koszary
Zespół budynków koszarowych z lat 1778-1781, wniesiony na polecenie króla pruskiego Fryderyka II z materiału budowlanego pozyskanego z rozbiórki starościńskich zamków w Borzechowie i Osieku.
ilustracja


ilustracja Gmach sądu
Zbudowany w końcu XIX wieku w surowym stylu typowym dla pruskiego monomentalizmu,
za nim rozciąga się zaplecze więzienne, rozbudowane i powiększone w 1978 roku.


Szkoła Muzyczna
Budynek stylowej willi z 1888 roku, zbudowanej z czerwonej cegły w stylu nawiązującym do ceglanego renesansu gdańskiego. Od 1978 roku siedziba Państwowej Szkoły Muzycznej I st.
im. W. Lutosławskiego

ilustracja


ilustracja Kino
Budynek XIX-wiecznej pruskiej hali sportowej, która w latach międzywojennych służyła również na cele Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, stąd też zwana była powszechnie „Sokolniczówką”. Aktualnie kino wyposażone w aparaturę filmową (system Dolby). Na piętrze w 1998 roku ulokowano Archiwum Kociewskie, gromadzące i opracowujące dokumenty i pamiątki dotyczących dziejów regionu.


Synagoga
Budynek noszący cechy neogotyckiej architektury, na miejscu dawnego dworu krzyżackiego (znoszonego w wojnie szwedzkiej). Powstał w 1849 roku jako dom modlitwy miejscowej gminy żydowskiej, służyła celom kultowym aż do jesieni 1939 roku.
ilustracja


ilustracja

Urząd Miejski
Budynek w stylu neogotyckim z czerwonej cegły z dodatkiem glazurowanej, wybudowany w 1900 roku. W 1967 r. dobudowano na zapleczu piętrowy pawilon biurowy. Pierwotnie siedziba pruskiej landratury z mieszkaniem prywatnym landrata, potem starosty aż do 1948 roku, w okresie międzywojennym biura starostwa. Od czerwca 1975 roku siedziba Urzędu Miejskiego.



Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych
Kompleks budynków wniesionych w latach 1894-1898 na obszarze blisko 300 ha. Wokół zabudowań szpitalnych rozpościera się piękny stuletni park z interesującymi, rzadkimi nasadzeniami, wśród których występują nietypowe odmiany buka, jodły białe, klony srebrzyste i tuje.
ilustracja

Urząd Miasta Starogard Gdański
ul. Gdańska 6, 83-200 Starogard Gdański
tel.: +48 58 530 6019, 58 530 6020, fax: 58 530 6111
E-mail: ratusz@um.starogard.pl

 

Projekt graficzny Urząd Miasta w Starogardzie Gdańskim
Wykonanie Excelo. Wykonanie Excelo.   Powered by excelo true CMS system. Powered by excelo true CMS system.